Anulkowe życie

Ania prowadzi Anulkowe Życie z rakiem bardzo nietypowym. Chłoniak skóry. Rzadki ale do pokonania. Ania przeszła przeszczep szpiku i całkiem niedawno wróciła z leczenia do domu. Choć sama chora nie patrzy na to bo niesie pomoc innym – w tym mnie. Ania działa w DKMS i zachęca ludzi do podarowana cząstki siebie. Ona jest przykładem…
Czytaj dalej

Dowód

Sylwia, młoda, zdolna i rozmarzona. Zawsze idzie do celu. Jeżdżąc po całej Europie autostopem, poznała nietuzinkowych ludzi i ciekawe tradycje poszczególnych krajów Starego Kontynentu. – Szykowałam się na kolejną wyprawe, gdy coś mnie zaczęło uciekać w śródpiersiu i zaczęłam odczuwać osłabienie.  Postanowiłam pójść przebadać się. Nie spodziewałam się tego co potem usłyszałam… – Sylwia przerywa…
Czytaj dalej

Naszpikowana dobrem

Są momenty które zmieniają obraz świata i są ludzie dzięki którym zaczynasz rozumieć sens tego co Cię spotkało. I w żadnym wypadku nie chcesz umierać. Bo i po co? Białe korytarze. Izolatki. Łóżka. Objawy choroby. Brzmi strasznie. Prawda? Jednak w szpitalu onkologicznym znajdziesz też uśmiech i niezłomnych darczyńców siły. Dorota Raczkiewicz to jeden z nich….
Czytaj dalej

Ta od tego raka

Czasami mam takie dni, że mam dość szpitali, onkologii i swojego raka. Czasami chciałabym krzyczeć by ktoś w końcu ukrócił ten koszmar w którym nieskończenie trwam – bez mojej zgody! Jednak gdy spotykamy na drodze mojej walki kogoś takiego jak Patka Pastwińska która jest autorką bloga: Rakowapatka Choć sama ma w rodzinie osobę walczącą z…
Czytaj dalej

Nietuzinkowe życie

Paweł siedzi pod salą wyraźnie skulony. – Co jest, chłopie? – pytam, przysiadając obok. Zapada cisza, ale ją nie poddaje się i chcę wiedzieć co go gryzie. – Co jest? – pytam ponownie. – Ona mnie zdradziła- odpowiada półgłosem, tak jak by się wstydził tego, że go zraniono. Teraz to ją nie wiedziałam jak go…
Czytaj dalej

Słowa

Jestem. Obecnością, dotykiem, rozmową jestem. Ale co zrobić, gdy już nie słyszysz, nie widzisz i nie jestem pewna czy czujesz? Jednak wychodzę z Twojej sali, byś czasem nie odkryła, że płaczę, tęskniue i doszukuję się w Tobie iskry życia. Na przekór wszystkiemu. – Asiu, dziękuję, że tak do Ady przychodzisz – słyszę za plecami głos…
Czytaj dalej

Bez dwóch zdań

Nie wiem jak to się dzieje. Spotykam na oddziale dziewczynę chorą na glejaka, która opowiada wszystkim o przyjaciółce, która pomogła uwierzyć w znaczenie jej życia. Słucham tej historii i płaczę ze wzruszenia, gdy czytam książkę jej przyjaciółki, pt: „Maski”. W czasie lektury coś gniecie mój żołądek, bo to trudna lektura o DDA. Potem koleżanka daje…
Czytaj dalej

Wyznaczniki

Wiola ma 24 lata i nowotwór złośliwy kości. – Mam wrażenie, że to najczęściej spotykany nowotwór – mówi. A ja sądzę, że w ogóle nowotworów nie powinno się spotykać na życiowej ścieżce. Za dużo jest cierpienia. Za dużo niepewności. Za dużo łez. Mówię o tym Wioli, a ona mówi: – Gdyby nie to, że zachorowałam,…
Czytaj dalej

Kiedy niemożliwe staje się możliwe

Jestem w sali trzyosobowej. Są ze mną dwie oddziałowe, pozytywnie zakręcone koleżanki. Rozmawiamy o tym co popadnie: obiedzie, książkach, odwiedzinach bliskich. Jedna z moich współtowarzyszek pokazuje mi link na YouTube, gdzie młoda dziewczyna, nastolatka, przedstawia swój świat w taki sposób na jaki ja nie umiałabym się zdobyć, myśląc o swojej chorobie. Dla mnie endoproteza była…
Czytaj dalej

PoMocny Wojownik – wzór do naśladowania

19 czerwca na facebookowym FanPage bloga napisałam: Dziś smutno i źle. Niektórzy poszli na weekend do domku, a ja zostaje tutaj. Jakoś tak nie mam na nic ochoty. Ciężko zdobyć się na rozmowę z innymi. Moja koleżanka pól dnia płakała, więc i mi się udzieliło. Czasem jest ciężej, ale walczymy! Nie poddamy się! Wśród wielu…
Czytaj dalej